onaantastbaar, onaanraakbaar als de wervelwind die met stormachtige oceaanogen de golven roert tot draaikolken nu slagregens de horizon doorklieven als glinsterende messen
wellustige vissen in een broedertwist met de kreeften, op de stuivende zeebodem dansen anemonen in weerbarstige overgave aan de grillen van de zee die verbreekt en verzoent
aardse barensweeën in dit massagraf in een communie van leven en dood liggen geërodeerde scheepswrakken herinneringen aan ontelbare verliezen worden voer voor nieuw leven
eerder was de zee nog zo stil in rimpelloze ogen wiegt het getij zacht de zon die de hemel kust met lachende zonnestralen
zo ken ik haar ook, moeder creatuur van zout water men ziet er de spiegel van de maan in, weerkaatsende kraters van licht dolfijn-vinnen en sonore diepzeegeluiden snijden zich door het water en bereiken de partner van mijlen ver
kantelende vissen worden opgeslokt door grotere roofvissen leven gaat over in dood en ook weer in leven, in dood, in leven, als de grote gelijkmaker
In de nacht van 20-21 okt. 2023 3 dagen voor mijn verjaardag, overleed mijn lieverd onverwacht… Dit is mijn ode en Valentijn gedicht aan Thomas, een liefdesgedicht en requiem ineen. Dankjewel voor het lezen <3, lieve groet, Irmlinda
English
Deutsch
Français
Nederlands
